106 - تفضّل تخدم و احلم ( و اعلم ) تقدّم 4479 . 107 - تمام الإحسان ترك المنّ به 4483 . 108 - تأميل النّاس نوالك خير من خوفهم نكالك 4510 . 109 - تحلّوا بالأخذ بالفضل ، و الكفّ عن البغي ، و العمل بالحقّ ، و الإنصاف من النّفس ، و اجتناب الفساد ، و إصلاح المعاد 4534 . 110 - جمال الإحسان ترك الامتنان 4750 . 111 - جمال المعروف إتمامه 4752 . 112 - جحود الإحسان يحدو على قبح الامتنان 4798 . 106 - عطا و بخشش كن تا خدمت كرده شوى ، و بردبارى نما ( و يا عالم شو ) تا مقدم گردى . 107 - تمام احسان ترك منّت گذاشتن به آنست . 108 - اميد داشتن مردم به احسان و عطاى تو بهتر از ترس آنهاست از سياست تو . ( يعنى زمامدار و يا مطلق انسان بايد كارى كند كه مردم به بخششهاى او چشم اميد داشته باشند نه آنكه از او بترسند و از سياست او هراس به خود راه دهند ) . 109 - به فرا گرفتن احسان و بخشش ، و باز ايستادن از ستم و سركشى يا دروغ و خود بينى ، و عمل كردن به حق ، و انصاف دادن از نفس ، ( يعنى خود را نصف ديگران و ديگران را نصف خود دانستن ) و دورى از فساد ، و اصلاح معاد آراسته شويد . 110 - زيبائى احسان ترك منّت گذاشتن است . 111 - زيبائى احسان تمام كردن آن است . 112 - انكار احسان ( كه كسى بگويد به من احسانى نشده آدمى را ) بر زشتى منّت نهادن مى خواند ( كه احسان كننده احسانش را به زبان آرد و در نتيجه منت گذارد ) .